บทที่ 1

สู่โลกใหม่

ณ ที่ไหนสักแห่งที่ไกลโพ้น ทางเหนือ ได้มีการประชุมของบุคคลกลุ่มหนึ่งที่รูปร่างแปลกประหลาดผิดมนุษย์มนา ถ้าจะให้ถูกก็คือกลุ่มเผ่าปีศาจนั้นเอง จำนวนคนที่ร่วมประชุมมีราวๆ 10 คนได้

มันมาถึงแล้วสินะไอคนจากโลกต่างในตำนานหึ น่าสนใจดีนี่! จาเน็ตส่งกองกำลังหน่วย 3 ออกไป 10 นายข้าอยากลองทดสอบมันดูว่ามันจะแน่สักแค่ไหนกับอีแค่พลังนั้น ที่จะมาต่อกรกับเรา และเธอเดินทางไปกับพวกมันด้วยตรวจสอบว่ามันมีความสามารถอย่างไร คนที่ท่าทางจะเป็นหัวหน้ากลุ่มเอ่ยออกมา

ได้เลยนายท่าน สาวในเสื้อคลุมตอบรับ และหายตัวไปแทบในทันทีที่ตอบ

แล้วจะได้รู้กันเจ้าอัศวินโลกต่างฮะฮาฮ่าฮ้าฮาฮะ หัวหน้ากลุ่มหัวเราะอย่างชอบใจ

********************

ณ ชายแดนเมืองแห่งหนึ่งเด็กหนุ่มได้ตื่นจากการหลับไหลอันยาวนานได้เริ่มลืมตาปลือขึ้นมาเพื่อสำรวจรอบข้างว่าเกิดอะไรขึ้นกับตน มีบาดแผลและมีอะไรผิดปรกติกับร่างกายไหมเนื่องจากแสงที่ส่องสว่างบนตัวของเขาเองครั้งก่อนทำให้แสบไปทั้งตัว

อะโอ้ยที่นี่มันที่ไหนเนี่ย เด็กชายอุทานหลังจากได้ตื่นจากพะวง

อะท่านตื่นแล้วหรอ เด็กสาวที่อายุไล่เลี่ยกับเด็กชายถาม

อะนั้นใครนะ! เด็กชายสะดุ้ง ไม่ต้องห่วงหรอกท่าน พ่อข้าแบกท่านมาจากหน้าทางเข้าป่ามายาท่านสลบไปราวๆ 5 วันได้ เด็กสาวพูด

อะอย่างนั้นหรอต้องขอบคุณเจ้ามากเลยนะว่าแต่ข้ายังไม่ได้แนะนำตัวเลยข้าชื่อ ไฮอิจิ, ไฮอิจิ คริซาเมะ (Hia-e-ji Kirisame)ชายหนุ่มพูด

ยินดีที่ได้รู้จักไฮคุง ข้าชื่อ ลูน่า, ลูน่า ดิ เกลเซล (Luna De Grazeil) เด็กสาวตอบ เด็กหนุ่มคิดเมื่อได้ยินชื่อนี้

ลูน่างั้นหรอชื่อเหมือนคนๆนั้นเลยไม่เพียงแค่ชื่อหน้าตาก็คล้ายกันมากแต่ดูเด็กกว่าเล็กน้อยช่างเถอะแต่ว่าข้าอยู่ที่ไหนละเนี่ย

ลูน่า เธอพอจะรู้ไหมว่าข้าอยู่ไหน? ไฮถาม

อืม หมูบ้านนี้เรียกว่า หมู่บ้านซิลเวีย(Silvia) บนประเทศ ฮาซาน่า(Hazana) ลูน่าตอบอย่างฉับเฉงเนื่องจากเธอตื่นเต้นที่ได้เจอคนรุ่นราวคราวเดียวกันเพราะไม่ค่อยจะมีเด็กในหมู่บ้าน เมื่อไฮได้ยินดังนั้นก็พูดกับตัวเองว่า

มันคือที่ไหนบนโลกฟร๊า บรรยากาศอันหน้าสับสนนี้ทำให้

ลูน่ารู้สึกไม่สบายใจเลยรีบเดินออกไปข้างนอกเพื่อทำธุระที่ตนทำค้างไว้ข้างนอก เพื่อให้ไฮได้ใช้ความคิดกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับตน

********************

ตรงทางเข้าป่า กองทัพเพียง 10 นายของจาเน็ตก็ได้มาถึงหมู่บ้านที่ไฮได้พักอาศัยชั่วคราว จาเน็ตได้เปิดฉากบุกหมู่บ้าน ซิลเวียโดยการส่งทหารทั้ง 10 นายบุกเข้าไป เมือชาวบ้านเห็นดังนั้นก็รีบเรียกพวกพ้องให้พวกผู้หญิงหนีออกจากหมู่บ้าน ส่วนพวกผู้ชายออกไปรับอาวุธเตรียมพร้อมต่อสู้ ลูเธอร์ นายอำเภอหมู่บ้านได้เรียกเหล่าผู้ชายในหมู่บ้านแล้วออกคำสั่งให้ทุกคนเตรียมเข้าสู่สมรภูมิรบ

พวกเราเตรียมตัวให้พร้อมอีกไม่กี่นาทีศัตรูจะถึงที่พักพวกเราแล้วสู้จนขาดใจหรือหนีไปแบบหมาขี้แพ้เลือกเอาสักอย่าง ลูเธอร์ตะโกนออกดังลั่น

พวกเราสู้โว้ย ! ชาวบ้านฮึกเหิมขึ้นมาทันใด

ไฮ ซึ่งอยู่ในบ้านได้เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดผ่านหน้าต่างหน้าบ้านจึงอยากออกไปร่วมสู้ด้วยเนื่องจากสองปีที่ผ่านมา สาเหตุพี่พ่อตายก็เนื่องมาจากไฮไม่สามารถทำอะไรเพื่อช่วยพ่อจากพวกโจรปล้นสดมได้ ไฮเดินออกไปรวมกลุ่มกับพวกชาวบ้านโดยที่ลูน่าเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดเธอเลยรีบไปบอกพ่อของเธอซึ่งก็คือลูเธอร์นั้นเอง ลูเธอร์รู้ดังนั้นจึงเดินไปเตือนไฮ

นี่มันอันตรายเกินไปสำหรับแกเจ้าหนู ฉันรู้นะว่านายไม่มีพื้นฐานการใช้อาวุธเลยแต่ถ้าเธอดันทุรังจะไปก็ตามใจเธอ

คำพูดนี้แทงใจดำไฮเนื่องจากมันเป็นเรื่องจริงทั้งหมดแต่ก็ดันทุรังที่จะไปด้วยเพื่อหมู่บ้าน เพื่อลูน่า มิตรใหม่ที่เพิ่งรู้จักกันแค่ไม่กี่ชั่วโมง

กองกำลังของจาเน็ตได้บุกถึงหมู่บ้าน โดยรวมแล้วกองกำลังนี้ประกอบไปด้วยอมนุษย์ที่รูปร่างคล้ายเงาของคนที่มีความเร็วสูงทำให้ชาวบ้านมองไม่ทันและโดนโจมตี หลายคนบาดเจ็บหนักเนื่องจากอาวุธที่กองทัพเงามีนั้นล้วนแต่มีพิษร้ายที่ทำให้ศัตรูเป็นอัมพาตชั่วคราว เหมาะแก่การจับกลับไปทรมานเพื่อเค้นความลับของกลุ่ม

พวกเรายังไหวอยู่หรือไหม ลูเธอร์เอ่ยด้วยความเป็นห่วง

แย่เหมือนกันคนของเราบางส่วนติดพิษอัมพาตไปแล้ว คนที่น่าจะเป็นรองหัวหน้าเอ่ย ไฮที่วิ่งตามมาช้ากว่าคนอื่นเมื่อได้เห็นกองทัพเงาก็ตกใจเนื่องจากไม่เคยเห็นอะไรอย่างนี้มาก่อนแต่ก็เตรียมอาวุธขึ้นมาเพื่อเตรียมไปรวมกลุ่มกับพวกที่โดนโจมตีอยู่

กองทัพเงาเมื่อเห็นไฮตัวหัวหน้าก็ออกคำสั่ง

เป้าหมายๆ ระยะประชิด LOCK ON!

เมื่อไฮเห็นดังนั้นจึงวิ่งหลบไปด้านข้างซึ่งก็ไม่ได้ทำให้หลบพ้นแต่อย่างใดและยังโดนฟันเข้าเล็กน้อย ถึงแม้จะเล็กน้อยมันก็ออกอาการทำให้ร่างกายส่วนขวาของเขาเป็นอัมพาต

อ๊าก! ไฮหลุดออกมาด้วยความเจ็บปวด

ไฮจึงฝืนวิ่งต่อไปเพื่อไม่ให้ตัวเองตกเป็นเป้านิ่งแม้จะพึ่งได้แผลที่ทำให้เขาเคลื่อนตัวไม่สะดวกนัก ชาวบ้านที่เห็นไฮกำลังหนีศัตรูนั้นได้วิ่งเข้าไปช่วยตะลุมบอน แต่ก็ตายไปหลายคน สักพักกลุ่มชาวบ้านที่มีอยู่ 40 50 คนก็ได้ค่อยๆล้มลงไปทีละคน 2 คนเนื่องจากทนฤทธิ์อัมพาตไม่ไหว จนตอนนี่เหลือไฮเพียงคนเดียวที่ยังยืนหยัดกัดฟันสู้ไปเรื่อยถึงแม้จะไม่อาจทำให้ศัตรูบาดเจ็บได้เลย

ลูเธอร์ที่สู้อยู่อีกฝั่งนั้นเห็นท่าไม่ดีจึงรีบวิ่งเข้าไปช่วยไฮที่ตอนนี้กำลังจะถูกเงาที่หลุดจากการป้องกันของไฮไปได้ โจมตีเข้าที่ส่วนที่อาจทำให้ตายได้ แต่แล้วบางอย่างก็ปรากฎบนฝ่ามือซึ่งมันก็คือดาบที่มีความสวยงามเล่มหนึ่ง ตรงใบมีดทำด้วยเพชรที่มีความแข็งแกร่งสูงได้ทรงกำลังดี ส่วนด้ามจับนั้นส่องแสงทองอร่ามเหมือนได้ถูกขัดด้วยช่างฝีมือดี สักพักดาบก็ส่องแสงทำให้พวกกองทัพเงาได้หายไปจากตำแหน่งที่ยืนอยู่ภายในพริบตาเดียว

มันคืออะไรกันทำไมอนุภาพถึงได้รุนแรงขนาดนี้หรือว่าจะเป็นดาบนั้น เจ้าหนูนี่เป็นคนสืบทอดต่อจากเรางั้นหรือ หึหึหน้าสนใจดีนี่ ลูเธอร์เปรย

ไฮตกใจกับพลังของดาบปริศนาชิ้นนี้เนื่องจากมันแผดเผาพวกเงาจนไม่เหลือซาก ส่วนจาเน็ตที่ได้เห็นเหตุการณ์ทุกอย่างได้เดินทางกลับเพื่อไปรายงานให้นายเหนือของเธอทราบกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นชั่วพริบตาเดียว อำนาจของพลังนั้นที่ใช้ได้ยังไม่สมบูรณ์ได้ทำให้ทหารถึง 10 ตนหายไปพร้อมกัน

ลูเธอร์ได้เดินไปหาไฮหลังจากจบศึกแล้วไฮและบอกกับไฮว่า พรุ่งนี้เราสามคนจะออกเดินทางกัน อะข้าลืมมารยาทไปได้อย่างไรข้าชื่อ ลูเธอร์, ลูเธอร์ ดิ เกลเซล(Luther De Graziel) พ่อของ ลูน่า

ไฮตกใจอย่าแรงเมื่อถูกเอ่ยปากชวนให้เดินทางไปด้วยกันซึ่งมันก็ผิดสังเกตุกับคนที่เพิ่งรู้จักไม่นานแต่กล้าออกปากชวนถึงขนาดนี้มันต้องมีอะไรเกี่ยวกับดาบนี้แน่นอน แต่ที่น่าตกใจยิ่งกว่านั้นคือลูน่าเป็นลูกสาวของลูเธอร์นั้นเอง สักพักไฮก็เริ่มตาปลือเนื่องจากบาดแผลและสลบลงไปในทันที จริงๆเล้ย ช่างเถอะมือใหม่ก็งี้แหละ ลูเธอร์นึกขำ

จบตอนที่ 1

edit @ 2007/08/12 13:09:09 แก้ไขชื่อตัวละครที่พิมพ์ผิด+แก้เนื้อเรื่องเล็กน้อย